How blue can you get

Aron Burton zie me: "the first thing they told me, when I sang in a choir, you have to look at people". Dat was zijn manier om mij er op te wijzen, dat ik mijn ogen open moest houden als ik zing. Maar dat vind ik lastig. Zingen, de tekst voordragen, gitaar spelen en de band meenemen in de vertolking van het lied. Ik moet me daarbij goed concentreren en heb geen plaats voor een afleiding als oogcontact.
Sommige mensen houden van het observeren van musicerende muzikanten, anderen laten zich leiden en verleiden naar een feestje. Vind daar maar een balans tussen.
In een documentaire vertelt Tom Jones, dat hij zijn oom iets voor zingt. Deze tikt hem op de vingers en zegt: "you have to look at me, because I like the way you sing". Bravoure heb je ook nodig.

Een filmpje van B.B.King toont heel mooi, wat een topartiest doet om het publiek aan zijn kant te krijgen. B.B. begint in een chaotische situatie in een penitentiaire inrichting aan een optreden. Zijn band moet nog opkomen en zich installeren. Om het gat op te vullen communiceert hij met het publiek, dat hem van alles toeroept. In die chaos moet het lied een plek krijgen.
B.B. begint een lange solo, die hij alleen inzet. Dan komt het moment, dat hij het lied van binnen naar buiten moet brengen. Met gesloten ogen vindt B.B. emotie en soul en geleidelijk zie en hoor je het publiek omslaan. Op het eind pakt hij ze helemaal in.
How blue can you get.

Aug 6, 2016, Jon.

In Blog Doggone Blues the English version.

B.B.King
B.B.King